Deze sites vind je misschien ook leuk Fashionscene.nl, Chicklit.nl, en meer

Meer sites die je misschien ook leuk vindt

Girlscene Ze
Fashionscene Beautyscene
Shopscene FashionsceneTV
Shopgids Good2b
24H Fashion deal Girlslovedeals
Chicklit 24H Beauty deal
  • Recensies » Bioscoop
Frankenweenie - recensie

Frankenweenie - recensie

Zelfs de ondoden in deze top-stopmotion film hebben een hart.
 
Voor wie dacht dat Tim Burton het na het iets mindere Dark Shadows en Alice in Wonderland voorgoed kwijt was, is er goed nieuws en wel in de vorm van Frankenweenie. Burton is back. De stemmen in deze stopmotionfilm zijn ingesproken door Girl Interrupted Winona Ryder, Cathrine O’Hara uit Home Alone en Martin Short uit Mars Attacks. Een opvallende keuze, omdat Burton de laatste tijd eigenlijk altijd kiest voor het maken van films met zijn vriend Johnny Depp en vrouw Helena Bonham Carter in de hoofdrollen. Ditmaal niet en die verfrissende keuze is een goede geweest.

Frankenweenie
 
Stopmotion
Het originele Frankenweenie is één van de eerste films die Burton in samenwerking met Disney maakte. Het was een korte film uit 1984 en hij was live action opgenomen met een Bull Terrier in de hoofdrol genaamd Sparky. In deze 2012-versie van de film is Sparky veranderd in een ‘kleipoppetjeshond’, want Frankenweenie die nu in de bios draait, is een speelfilm die geheel stopmotion is gemaakt. Sparky is de hond van het zoontje Victor van de familie Frankenstein. Als hij door een ongeluk om het leven komt, dan probeert Victor hem bij wijze van ‘wetenschappelijk project’ weer tot leven te wekken. Dat gaat goed, maar het grapje loopt uit de hand als andere kinderen uit zijn klas lucht krijgen van de zaak. Alle huisdieren worden tevoorschijn gehaald en dat pakt niet goed uit.
 
Hommage
Eén van de leukste huisdieren is Mister Whiskers. Zoals in het echte leven lijken de trouwe viervoeters ook in het griezelige Frankenweenie erg op hun baasjes en dat geldt ook voor kat Whiskers. Grote ogen en een klein mondje, maar dan een aanzienlijk harigere versie van zijn baasje Weird Girl. Burton moet zich er erg bewust van zijn geweest hoe aandoenlijk Mister Whiskers is, want het poesje krijgt een aantal hevige close-ups die erg grappig zijn. Dat is niet de enige humor uit de film. Zoals de naam al doet vermoeden, is Frankenweenie een hommage aan Frankenstein, maar ook andere klassieke films krijgen referenties. Denk aan Bram Stoker’s Dracula, The Mummy uit 1932 en Gremlins uit 1984. Gelukkig is Frankenweenie om heel veel redenen leuk, dus het is best een tweede keer kijken waard om al die referenties te spotten.

Frankenweenie
 
Conclusie 
Tim Burton mag dan ooit zijn ontslagen door Disney, het is goed dat ze elkaar weer hebben gevonden. Frankenweenie is een kwalitatief hoogstaande film, die behalve humor, een leuk verhaal en geweldige referenties ook een goede sfeer kent. Alleen al om de Mr. Whiskers-close-ups en de tientallen referenties naar klassieke horrorfilms is Frankenweenie bovendien zeer geschikt om meerdere keren te bekijken.

Regisseur:

Tim Burton

Cast:

Martin Landau
Christopher Lee
Martin Short

Genre:

Animatie

Releasedatum:

18 oktober 2012

Ons oordeel:

Oordeel bezoekers:

(0 stemmen)
  • Speelduur:

    88 minuten
Bekijk complete film profiel

REACTIES

Je bent nog niet ingelogd. Log in of maak een nieuw account om een reactie te plaatsen.

Volg ons

Word lid van MovieScene en blijf altijd op de hoogte van het laatste film nieuws en leuke prijsvragen!

REGISTREREN INLOGGEN

NIEUWSBRIEF

Meld je aan voor de MovieScene nieuwsbrief en ontvang het laatste movienieuws

Please don't insert text in the box below!

SHOPTOPPERS

  • Grand Theft Auto 5

    €54,99Grand Theft Auto 5

  • Game Of Thrones - Seizoen 2

    €32,99Game Of Thrones - Seizoen 2

  • The Twilight Saga: Breaking Dawn - Part 2

    €16,99The Twilight Saga: Breaking Dawn - Part 2

UITGELICHT

  • Wadjda - recensie Wadjda - recensie
  • Leve Boerenliefde - recensie Leve Boerenliefde - recensie
  • The Great Gatsby - recensie The Great Gatsby - recensie
  • Two Mothers - recensie Two Mothers - recensie